|
Ridder Tweewielers is dealer van:
Trek - Merida - Koga Miyata - BMC - Wilier - Hai Bike
De modellen voor 2010 zijn al binnen.
Dit betekend ook gelijk OPRUIMING modellen 2009 en ouder!
Wees er snel bij!
**********************************************************************************************
Wat is een ATB,
Een mountainbike ook wel MTB of ATB (All Terrain Bicycle) genoemd is een fiets gemaakt om off-road te rijden, op onverharde wegen of paden. Mountainbikes hebben dikke banden met profiel voor comfort en extra grip. Vering, zowel voor als achter, is sinds medio negentiger jaren in gebruik, en sinds enkele jaren voldoende doorontwikkeld tot een goed en probleemloos systeem. De fietsen hebben gewoonlijk 26 inch wielen. Sinds enige jaren komen er ook mountainbikes op de markt met 29 inch wielen. De meeste mountainbikes hebben ofwel 21, 24 of 27 versnellingen. In het Frans heet een mountainbike VTT (vélo tout-terrain: "all-terrain bicycle").
Soorten Mountainbikes:
Mountainbikes kunnen in vier categorieën onderverdeeld worden:
Rigid – geen vering.
Hardtail –voorvering in de vork, geen achtervering.
Softtail –voorvering in de vork, achtervering die werkt door buiging van de liggende achtervork.
Dual of Full suspension - voorvering in de vork, achtervering die werkt door het laten scharnieren van de liggende achtervork.
Disciplines:
In de mountainbikesport worden verschillende disciplines onderscheiden. Voor elke discipline/gebruik is er een apart model mountainbike.
Cross Country: (XC) Mountainbikes zijn bedoeld voor korte wedstrijden met weinig hoogteverschil. Snelheid is belangrijker dan comfort. De fietsen hebben een vering met korte veerweg (80-100mm) en zijn licht (bij voorkeur niet meer dan 7 tot 9 kg). Dit is haalbaar door gebruik van lichtgewicht materialen zoals aluminium, titanium en carbon. De geometrie is gericht op trap-efficiëntie. Het zadel komt daardoor vaak hoger uit dan het stuur.
Enduro/All Mountain: Bedoeld voor langere wedstrijden (marathons) of om te toeren. De fietsen zijn meestal comfortabeler dan de XC fietsen. Minder gericht op wedstrijden en trap-efficiëntie, eerder op all-round inzetbaarheid. Daardoor gedragen deze fietsen zich minder zenuwachtig in afdalingen. Kenmerken: meer vering (120-160 mm), dikkere banden, schijfremmen en een rechtere fietshouding.
Freeride: Bedoeld om overal te fietsen, maar bij voorkeur niet omhoog. Ze hebben een nog grotere veerweg dan de enduro's (voor en achter) en zijn steviger geconstrueerd. Maar daarom ook zwaarder. Het zijn eigenlijk DE allrounders, in staat tot lange afstanden (toch niet zo snel en comfortabel als de XC) en ook op de gevaarlijke en moeilijke hellingen kan deze fiets gebruikt worden (toch niet zo snel en efficiënt als de downhill fiets). Freerides variëren van 14 tot 18 kilo. Freeride fietsen zijn berekend op het doen van extreme dingen, zoals Road gaps en metershoge drops.
Downhill: (DH) De wedstrijdvariant van de freerides: dit is een speciaal soort bike voor de meest gevaarlijke, steile afdalingen. Downhill wedstrijden zijn korte sprints op extreem geaccidenteerd terrein. De veerwegen van een downhillfiets zijn nog groter dan die van een freeridefiets (200-300mm voor en achter) en hebben nog een verschil ten opzichte van de freerider: alléén achterversnellingen, geen voorversnellingen. Het gebogen stuur staat hoger dan het zadel, en korter bij de rijder. De meeste afdalingsfietsen wegen door hun stevige constructie rond de 20 - 22 kg, maar wedstrijdfietsen duiken vaak onder de 17kg.
Fourcross (4X): is een discipline die binnen de Downhill valt. Bij deze discipline zijn er in tegenstelling tot Downhill steeds vier rijders tegelijk op een downhill parcours en wordt er in heats tegen elkaar gereden. De winnaar van iedere heat gaat door naar de volgende heat. Deze discipline lijkt sterk op BMX, alleen zijn de fietsen groter en robuuster en hebben ze een andere geometrie en gaat men bij Fourcross bergaf. Andere varianten zijn Dual (twee fietsers op de baan) en Sixcross (zes rijders op de baan).
Banden
De meeste mountainbikes hebben 26inch wielen, toch hebben sommige modellen wielen van
24 of 29inch. De banden komen in een variëteit van wijdte, van de standaardvorm 559mm x 48mm tot een extreem brede van 76mm populair bij de freerides en de downhills. Er zijn verschillende profielen om aan de uiteenlopende wensen te kunnen voldoen. Tussen de types zijn: gladde straatbanden, straatbanden met licht profiel, banden met lage of hoge noppen en sneeuwbanden. Normaal gesproken wordt in een buitenband een binnenband gebruikt. Banden waarbij geen binnenband meer nodig is, de zgn. tubelessbanden, worden echter steeds populairder. Deze banden hebben het voordeel dat er meer grip is, omdat er met een lagere spanning gereden kan worden zonder de kans op lekrijden (door snake-bites) te verhogen.
Frame
Voor een juiste werking, betrouwbaarheid en veiligheid is de keuze van het fietsmateriaal heel belangrijk. Een aluminium frame is licht, corrosiebestendig en gemakkelijk te bewerken. Stalen frames zijn in de regel zwaar en minder stijf dan aluminium, maar vanwege de grotere elasticiteitsmodulus is het met staal mogelijk een comfortabeler frame te maken dan met aluminium. Titanium frames zijn in de regel stijver dan stalen frames, en even comfortabel. Het grootste nadeel van titanium is de prijs. Aluminium is tegenwoordig het meest gebruikte materiaal voor mountainbikes. Het is goedkoper dan staal en titanium, makkelijk te bewerken en met aluminium is het mogelijk vrij lichte frames te bouwen. Koolstofvezels, gelijmd met epoxyhars, beter bekend als carbon, wordt tegenwoordig gebruikt om erg lichte en stijve frames te maken.
Vering
Het gebruik van vering is bevorderlijk voor:
- comfort van de rijder, wat de prestaties gunstig kan beïnvloeden omdat de fietser minder vermoeid raakt
- bescherming van het materiaal, in het bijzonder minder lekke banden
- bodemcontact van de banden, waardoor het sturen en remmen effectiever kan verlopen
Echter zijn negatieve punten van vering en demping:
Remmen
Er zijn 3 soorten remsystemen;
* V-brake (velgrem)
* Hydraulische velgrem
* Kabel schijfrem
* Hydraulische schijfrem
Het voordeel van Hydraulische remmen ten opzichte van kabel remmen zijn dat hydraulische remmen makkelijker te doseren zijn en niet door het weer beinvloed worden (vast vriezen).
Het enige nadeel is dat als een leiding kapot gaat die niet makkelijk te repareren is.
De schijfrem wordt steeds populairder dan de velgrem. De velgrem is licht, goedkoop, eenvoudig en betrouwbaar, maar verslijt de velg bij intensief gebruik. De schijfrem is zwaarder en duurder in aankoop en onderhoud. Slijtage van de remblokjes is moeilijk te controleren en de afstelling is gevoelig. Afstelling is bijvoorbeeld dikwijls noodzakelijk na het hermonteren van een wiel.
In extreem zware modderomstandigheden kan een velgrem rendementsverlies veroorzaken omdat dikke brokken zich ophopen op de onderdelen die dicht bij de banden gemonteerd staan. Schijfremmen zijn alleen gevoelig voor vloeibare modder die de werking van de zuigers kan benadelen en iets gaan aanlopen wat een irritant geluid geeft.
Mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar de hydraulische velgrem van MAGURA (HS11-HS33).
| 
